Nabeschouwing van de munch: 

De eerste Hamse-Munch en wat er aan vooraf ging

Jarenlang was ik één van de gastvrouwen op de Antwerpse munch. Iets wat ik met hart en ziel gedaan heb en voor korte tijd nog zal doen.

Ik kan het niet helpen maar het is en blijft mijn stokpaardje munches.

Er komen zoveel mensen naar toe omdat ze nergens anders zo open kunnen praten over alles wat ze doen en wie ze zijn. Maar ook en vooral, voor nieuwe mensen kan een munch zo veel betekenen. Je hoort dan eindelijk ook eens hoe het echt gaat ipv alleen verhaaltjes te lezen of filmpjes te zien op internet want hoe je het ook draait of keert, online hoor je alleen de meer opvallende dingen. De saaie en gewone dingen die er allemaal bij komen (het eeuwige praten, lol nog eens praten en eh dan nog eens praten) die vind je daar minder op terug.

In elk geval, na 10 jaar (of is het al langer, doet er niet toe) zal ik de Antwerpse Munch met pijn in het hart gaan verlaten om heel praktische redenen trouwens. Sinds ik in het verre Limburg woon, is het altijd een uitdaging geweest om niet in Antwerpen te geraken, lang leve openbaar vervoer. Het is echter wel een eind en neemt veel tijd in beslag. Wat helaas wel een probleem is, is terug thuis te geraken, nadeel als je geen auto kunt rijden. Helaas gaat dat thuiskomen ook niet meer lukken over paar maanden. En daar komt eerlijk bij dat het doordat het zo ver is, het ook wel heel erg vermoeiend is voor me om te doen daardoor.

Dus was al een tijdje bij mij het idee gegroeid : "waarom geen munch in de Kempen/Limburg". Maar ik en organiseren !  De mensen die me kennen, weten dat ik daar niet de beste in ben. Echter met de hulp en de steun, (en gewoon een liefelijke schop onder mijn kont van de mensen in Club78) heb ik het dan gisteren toch voor elkaar gekregen om 10 september 2025 mijn eerste munch op te starten samen met de onmisbare hulp van Magnum-Ursus , Master_T_, Mrjemo, Hannexxx, -KinkyCuffs- (zij kon er gisteren helaas nog niet bij zijn), en natuurlijk mezelf mieneke.

Gisteren was het dus zo ver… De eerste Hamse-Munch ging van start. En toen liep ineens zowat alles in het honderd.

Half uurtje voor we startten, besloot de stroom van het hele gebouw (ook de 2 bijhorende appartementjes), er geen zin meer in had en zaten we met zijn allen in het donker. Helaas bleek de zekering even terug op zetten niet te werken. Ramp oh ramp, wat nu ? 

In allerijl werd er rond gebeld en kaarsen opgetrommeld. Het is eens wat anders dan mensen optrommelen ook.  Ik weet dat er lange telefoongesprekken zijn geweest om te zien hoe we de stroom terug aan de praat zouden krijgen. Maar ondertussen was het 20.00 en gingen de deuren open en stroomden de eerste gasten onze gezellige, donkere, maar toch cozy verlichtte met kaarsen en een neonletterding op batterijen, munch binnen.

Het was voor mij toch wel even wennen om in een hele andere setting mensen op te vangen en op hun gemak te stellen. iets wat echter vlug weer vergeten was en ik me volop onder vooral de nieuwelingen heb gemengd. 

Denk trouwens wel dat ik eerlijk kan zeggen, dat het zeker voor mij, een heel geslaagde eerste munch was. Er moet daarboven toch ergens een engeltje hebben gezeten want onze stroompanne is toch opgelost geraakt na een tijdje. Vermoed wel met heel veel gevloek en vrees dat een paar mensen wat grijze haren hebben bijgekregen of nog erger de paar die ze nog hadden nu kwijt zijn. Het is ze echter wel gelukt en petje af daarvoor. Beetje licht is toch altijd wel fijn. 

Er was een fijne opkomst van toch wel dik 30 man. En niet alleen mensen die we al kenden maar ook, en dat vond ik zelf heel fijn, heel wat mensen die nog niet echt gekend waren met munches of clubs of bdsm. En daar doe ik het uiteindelijk ook voor.

Natuurlijk de anciens zijn meer dan welkom, want ook voor hen blijft het vaak moeilijk om gewoon even tegen Jan en alleman te gaan vertellen wat ze doen en waar ze mee bezig zijn. Dat kan gelukkig wel op een munch en op dat moment kan men ook eens fijn vertellen wat er allemaal gebeurt is, wat ze gedaan hebben en welke nieuwe ervaringen men heeft meegemaakt naast de gewone babbel over de alledaagse dingen van het leven. En dat is iets wat een munch zo uniek en fijn maakt. Je kan er over zowat alles praten. En hoe verschillend iedereen ook is, we hebben door die bdsm sowieso ook allemaal iets gemeen. 

Ik moet zeggen, heb me zelf heerlijk geamuseerd. Vind het heerlijk om de mensen op te vangen. Zeker mensen die niet echt gekend zijn met clubs of munches, mensen die nog zoekend zijn in dit hele wereldje, die alles nog aan het ontdekken zijn. Wat is er mooier, vind ik, om iemand te zien groeien en veranderen! Zalig, en daar doe ik het ook voor om eerlijk te zijn. Hoeveel mensen komen er die eerste keer niet  heel bedeesd aan op zo'n munch om dan paar maanden later, jaar of paar jaar later helemaal open gebloeid te zijn en zo aan het genieten zijn van wat dit wereldje te bieden heeft maar ook merk ik vaak hoe mensen persoonlijk veranderen, groeien.... 

Er waren echt wel heel wat mensen die ik nog niet goed kende dus heb mijn hartje kunnen ophalen. Hoop wel om in de toekomst heel veel van die mensen ook echt te mogen leren kennen want heb enorm genoten van de babbels, de interesse van iedereen, van alles !!!! 

Dus ik kan met eerlijkheid zeggen aan iedereen die er was… dank je wel voor een heerlijke eerste Hamse-Munch en hoop dat  er zo nog heel veel mogen volgen….

Enne... wie had ooit gedacht dat ik nog eens iedereen de deur uit ging schoppen omdat het tijd was om af te sluiten. Maar ontdekte plots dat het 00.00 was en mijn koets terug zou veranderen in een pompoen. Dus was het ineens mieneke de moederkloek die iedereen naar buiten aan het begeleiden (jeps schoppen dus) was... En dat geeft denk ik helemaal weer dat het echt wel een geslaagde munch is geweest.

Dus aan iedereen die heeft geholpen maar vooral aan al die heerlijke lieve mensen die zijn geweest: DANK JE WEL !!!!!

Xxxx mieneke